Motoryka duża u dziecka: etapy i zabawy ruchowe

Motoryka duża to ruchy całego ciała, od unoszenia głowy po skoki na jednej nodze. Tekst opisuje składowe, etapy od niemowlęcia do przedszkolaka, zabawy bez sprzętu i sygnały, przy których warto iść do pediatry.

Awatar Bartosz Rumiński

6 min czytania

Dziecko w kaloszach wspina się po drewnianej drabince na placu zabaw

W skrócie

Motoryka duża to ruchy angażujące całe ciało albo jego duże partie: od unoszenia głowy, przez siadanie i chodzenie, po bieganie, skoki i jazdę na rowerku. Rozwija się jako pierwsza i jest bazą dla motoryki małej, czyli precyzji dłoni. Tempo jest u każdego dziecka inne, więc liczy się kolejność etapów i brak wyraźnego odstawania, a nie data w kalendarzu. Najlepszym treningiem w wieku 0-6 lat jest swobodna zabawa, a pierwszą ścianką wspinaczkową bywa kanapa.

Co to jest motoryka duża?

To ruchy, dzięki którym dziecko się przemieszcza, utrzymuje równowagę i trzyma postawę; po angielsku mówi się o gross motor skills. Zaczyna się rozwijać już w życiu płodowym i jest pierwszym ogniwem łańcucha: motoryka duża, potem mała, potem grafomotoryka, czyli pisanie i rysowanie.

Przykłady z codzienności to chodzenie, bieganie, skakanie, wspinanie się, raczkowanie, pływanie, rzucanie i kopanie piłki oraz jazda na rowerze.

Co wchodzi w skład motoryki dużej?

Na motorykę dużą składają się cztery rzeczy, które widać na co dzień:

  • równowaga, na przykład stanie na jednej nodze przy wkładaniu kalosza,
  • koordynacja, na przykład łapanie piłki,
  • siła, na przykład wspinanie się na kanapę,
  • czas reakcji, na przykład zatrzymanie się w biegu na sygnał.

Z tych składowych wyrasta postawa ciała i koordynacja wzrokowo-ruchowa, czyli zgranie oka z ruchem ręki lub nogi. Ruchy złożone wymagają współpracy mięśni, stawów i zmysłów pod kontrolą układu nerwowego.

Motoryka duża i mała: czym się różnią?

Duża to ruchy całego ciała, mała to precyzja dłoni i palców, a mała buduje się na dużej.

Motoryka duża Motoryka mała
Jakie mięśnie tułów, ręce, nogi dłonie i palce
Przykłady chodzenie, skakanie, wspinanie, rzucanie piłki chwyt kredki, zapinanie guzików, układanie klocków
Co jest pierwsze rozwija się jako pierwsza wyrasta na bazie dużej
Do czego prowadzi równowaga, siła, sprawność całego ciała grafomotoryka: rysowanie i pisanie

Dobrze to widać przy stoliku. Dziecko, które nie siedzi stabilnie, nie skupi się na rysowaniu (fixform.pl), bo stabilna postawa jest bazą dla precyzji dłoni. Wspinanie i huśtanie są więc przygotowaniem do kredki. Gdy pięciolatek nieprawidłowo chwyta kredkę, najpierw wzmacnia się obręcz barkową, a dopiero potem ćwiczy szlaczki (raczkujemy.pl). Zabawy na ręce i barki to wieszanie się na drążku, taczki i pchanie.

Zanim kupisz zeszyt ze szlaczkami, sprawdź, czy dziecko chętnie wisi na drążku. Zabawy na precyzję dłoni mają osobny wpis: ćwiczenia na motorykę małą.

Jakie są etapy rozwoju motoryki dużej?

Kolejność jest zwykle taka: głowa, obroty, siadanie, przemieszczanie się, chodzenie, a na końcu bieg i skoki. Wiek w tabeli to typowe przedziały, a nie terminy ostateczne, i różne źródła przesuwają je o kilka miesięcy.

Wiek Co dziecko zwykle robi
0-3 mies. unosi głowę, porusza nogami
3-6 mies. obraca się z pleców na brzuch
6-12 mies. siada samodzielnie, pełza i raczkuje, wstaje i chodzi przy meblach
1-2 lata chodzi samodzielnie, wchodzi po schodach z asekuracją, próbuje biegać i skakać
2-3 lata pewniej chodzi, wspina się i kuca; kopie i rzuca piłkę, próbuje jeździć na rowerku biegowym, przechodzi po równoważni
3-5 lat płynnie biega, podskakuje, skacze na jednej nodze, łapie piłkę, jeździ na rowerze i hulajnodze, zjeżdża ze zjeżdżalni
od 5 lat skacze przez skakankę i wykonuje bardziej złożone sekwencje ruchów

Motorykę dużą doskonali się także w wieku szkolnym, czyli w przybliżeniu między 6. a 12. rokiem życia, i przez całe dalsze życie.

Siadanie z podparciem i bez opisuje wpis kiedy dziecko zaczyna siadać. Pełny kalendarz z mową i emocjami jest w tekście wszystkie kamienie milowe od 0 do 6 lat.

Jakie zabawy rozwijają motorykę dużą?

Najlepsza jest codzienna, swobodna zabawa ruchowa dopasowana do etapu, a drogi sprzęt nie jest potrzebny. Nie znoszę zestawów „rozwijających”: do większości z tych zabaw wystarczy poduszka, koc i taśma malarska naklejona na podłodze.

Niemowlę do roku

Chodzi o zachętę, nie o sadzanie ani stawianie dziecka na siłę.

  • Pozwól dziecku swobodnie ruszać się na podłodze lub macie, zamiast długo siedzieć w leżaczku.
  • Połóż zabawkę trochę poza jego zasięgiem, żeby zachęcić do obrotu i pełzania.
  • Połóż się z dzieckiem na brzuchu twarzą w twarz.
  • Daj dziecku pomachać nogami na plecach, bo to pierwszy trening przed raczkowaniem.

Roczniak i dwulatek

Kreda na chodniku to najmniej kłopotliwa zabawa tej grupy, bo deszcz sprząta za ciebie. Piłka w mieszkaniu zostawia za to więcej śladów, więc na początek wybierz miękką.

  • Prowadź dziecko za rękę „do taty” z drugiego końca pokoju.
  • Ćwiczcie schody z asekuracją.
  • Pokaż skaczącą przytulankę i zachęć do naśladowania.
  • Tocz, kop i rzucaj piłkę.
  • Rysujcie kredą po chodniku.
  • Posadź dziecko na rowerku trójkołowym albo biegowym.

Więcej pomysłów dla tej grupy wieku jest w tekście o zabawach z rocznym dzieckiem, a kryteria wyboru rozmiaru w poradniku jak dobrać rowerek biegowy.

Kolorowe rysunki kredą na chodniku

Przedszkolak

Zabawy grupowe znane z przedszkola działają w salonie z dwiema osobami. Tor przeszkód rozstawia się w kilka minut, a sprzątanie to odniesienie poduszek na kanapę. Pozostałe zabawy prawie nic po sobie nie zostawiają.

  • Zbudujcie tor przeszkód z poduszek i pudełek.
  • Zagrajcie w „lustro”: dziecko powtarza twoje ruchy naprzemienne.
  • Zatańczcie do ulubionej piosenki.
  • Zagrajcie w „Stary niedźwiedź mocno śpi”.
  • Wybierzcie się na spacer z celem, na przykład do parku zobaczyć wiewiórkę.
  • Wejdźcie na drabinki i przejdźcie po równoważni na placu zabaw.

Gdy dziecko woli śpiewać niż biegać, spróbuj piosenek z pokazywaniem, bo ruchy dłoni i całego ciała idą w nich razem.

Kiedy z motoryką dużą warto iść do pediatry?

Gdy dziecko wyraźnie odstaje od górnej granicy widełek z tabeli albo traci umiejętność, którą już miało. Uwagę zwracają też takie sygnały:

  • bardzo częste przewracanie się i obijanie,
  • potykanie się i unikanie wspinania,
  • kłopot z utrzymaniem wyprostowanej pozycji,
  • brak łapania piłki w wieku przedszkolnym.

Pojedynczy sygnał nie jest diagnozą. Pediatra oceni sytuację i zdecyduje, czy potrzebna jest konsultacja u fizjoterapeuty dziecięcego.

Czy późniejsze raczkowanie oznacza problem?

Nie zawsze. Problemem jest dopiero tempo znacznie odbiegające od norm. Jeśli dziecko pomija ten etap, zajrzyj do wpisu co, jeśli dziecko pomija raczkowanie.

Czy ruch ma związek z mową?

Tak. Ruch jest ważnym bodźcem dla rozwoju mowy (poradnik Dobry Logopeda). Dzieci spędzające więcej czasu przed ekranem mają mniej okazji do zabaw ruchowych, więc część tego czasu warto zamienić na bieganie czy tor z poduszek.

Awatar Bartosz Rumiński

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *